Handgeweven kussenhoes

Of ik nog niet genoeg doe? Nah! Weven kan er ook nog wel bij… Een paar maanden geleden begon ik met experimenten op een kinderweefgetouw dat ik in een kringloopwinkel vond. Prompt vroeg mijn tante of ik niet bij haar wilde komen weven – ze wilde het me graag leren. En zie daar; mijn eerste geweven project! En wat ben ik trots!

Weven is niet iets dat je in een middagje leert. Het is vrij technisch en je moet veel precisie en geduld hebben – gelukkig eigenschappen die ik allemaal bezit. Het begint met de keuze van het materiaal en de binding. Ik koos onder andere een linnen- en een panama binding (ik zal je verdere technische details besparen). Dan berekenen hoeveel je nodig hebt, het scheren van de draden en het opbomen op het getouw. Dat is snel opgesomd, maar dit alles kost maar liefst een dag! Daarna komt het ontspannende deel; het weven zelf. Beetje bij beetje groeit de stof… En ik bedoel ook echt beetje bij beetje; ik gok dat er ruim 12 uur weven in zit. En dan… het allerspannendste; het losmaken en nabehandelen van het weefsel.

Een intrigerend proces. Niet voor de ‘faint hearted’ maar ik ben verslingerd!

This is the first thing I have ever woven and I’m so very proud of it! Weaving is such a fascinating process. I love the combination of technique and creativity. Due to the long and rather technical process it’s not for the ‘faint heartead’ but I’m hooked!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *